خانه > روابط عاطفی > چرا من؟ چرا آدم‌های سمی همیشه سراغ من می‌آیند؟ | تحلیل تیپ شخصیتی قربانیان بازی‌های روانی

چرا من؟ چرا آدم‌های سمی همیشه سراغ من می‌آیند؟ | تحلیل تیپ شخصیتی قربانیان بازی‌های روانی

Q: چرا من همیشه توی رابطههام قربانی میشم؟ مگه من چه گناهی کردم؟

این سوالی که خیلیا میپرسن. جالب اینجاست که اصلاً به خاطر ضعیف بودنت نیست. برعکس، کسی که بازی روانی راه میندازه، به دنبال یه منبعِ غنی از انرژی، توجه و وجدان میگرده. اون سراغ آدمهای قوی، مهربون و باوجدان میره. مثل پشهای که به جای درخت خشکیده، سراغ درخت پُر از شیره و آب میره. تو قربانی میشی چون بلد نیستی دور این ویژگیهای خوبت مرز بکشی، نه چون ضعیفی.

Q: چطور یه آدم سمی از همدلیِ بیش از حد من سوءاستفاده میکنه؟

آدم سمی میدونه که تو طاقت ناراحتی دیگران رو نداری. برای همین با یه ذره مظلومنمایی، ناله کردن یا قهر کردن، دکمهٔ همدلیات رو فشار میده. تو هم برای اینکه اون رو از این وضعیت نجات بدی، سریع از حق خودت میذری و باج عاطفی میدی. مثلاً همون موقعی که مچش رو میگیری، یهو مظلومنمایی میکنه و تو به جای پیگیری موضوع، میری التماس که ناراحت نباشه.

Q: چرا من همیشه فکر میکنم تقصیر خودمه؟

این همون عذابوجدانِ همیشگی یا احساس مسئولیت افراطیه. توی هر اتفاقی، اولین متهم ذهنت خودتی. مدام فکر میکنی «لابد لحنم بد بود»، «لابد باید بیشتر درک میکردم». آدم سمی عاشق این ویژگیته! اون هر اشتباهی که بکنه، با فرمول فرار به جلو کاری میکنه که تو به خاطر شک کردنت، تا صبح عذابوجدان بگیری و ازش عذرخواهی کنی. در حالی که اون اشتباه کرده، ولی تو میشی مقصر.

Q: چرا با اینکه میدونم این رابطه برام خوب نیست، ولی نمیتونم رهاش کنم؟

چون ترس شدیدی از رها شدن و تنهایی داری. فکر میکنی اگر این آدم از زندگیت بره، دیگه هیچوقت نمیتونی خوشبخت بشی یا تنهایی برات معادل مرگ عاطفیه. طرف مقابل هم این رو خوب میدونه. با سکوتهای چند روزه، غیب شدنهای ناگهانی یا جملاتی مثل «من همینم، میخوای بخواه نمیخوای برو»، ترسِ رها شدن رو توی دلت زنده نگه میداره تا همیشه مطیع و فرمانبردار بمونی.

Q: چطور میتونم از یه قربانیِ بیدفاع تبدیل به یه آدم مقتدر بشم؟

تنها راه رهایی، ارتقای سطح آگاهی و یادگیری فرمولهای بازیهای روانیه. تا وقتی ندونی توی چه نقشهای گرفتار شدی، نمیتونی پاتک بزنی. باید ریشههای درونی قربانی شدنت رو بشناسی، سناریوهای پنهان بازیگران روانی رو بلافاصله تشخیص بدی و یاد بگیری چطور بدون باج دادن عاطفی، عشق و صمیمیتِ واقعی رو توی رابطه بسازی. با این کار، دیگه اجازه نمیدی وجدانِ بیدار و قلبِ مهربونت، ابزار بازیهای تاریک دیگران بشه.

تا به حال شده با خودتان فکر کنید: «چرا هر بار که وارد یک رابطه عاطفی یا کاری می‌شوم، سناریو به همین شکل تکرار می‌شود؟ چرا همیشه من باید کوتاه بیایم، من باید عذاب‌وجدان داشته باشم و من باید برای حفظ رابطه التماس کنم؟ مگر من چه گناهی کرده‌ام؟» خیلی از آدم‌ها وقتی مدام در رابطه‌هایشان بازی می‌خورند، به این نتیجه عجیبی می‌رسند که لابد ضعیف، بی‌عرضه یا کم‌هوش هستند. اما واقعیتِ اتاق درمان چیز دیگری را نشان می‌دهد.

آمارهای بالینی و تجربیات دکتر مریم حناسابزاده (روان‌شناس بالینی و مدرس دوره دارک گیمز) نشان می‌دهند که آدم‌های ضعیف، هرگز طعمه‌های خوبی برای بازیگران روانی نیستند! برعکس، این آدم‌های قوی، مهربان و باوجدان هستند که در تله این بازی‌های سیاه گرفتار می‌شوند.

در این مقاله، به زبان خیلی ساده بررسی می‌کنیم که چه ویژگی‌هایی در شما وجود دارد که شما را به آهنربای آدم‌های سمی و بازی‌های روانی تبدیل می‌کند و چطور می‌توانید این نقطه ضعف‌ها را به نقطه قوت تبدیل کنید.

افسانه بزرگ: «آدم‌های ضعیف بازی می‌خورند!»

اگر بخواهیم این موضوع را جوری بگوییم که حتی یک بچه ۱۰ ساله هم متوجه شود، می‌توانیم یک مثال ساده بزنیم:

یک انگل یا پشه، هرگز سراغ یک تنه درخت خشکیده و بدون آب و علف نمی‌رود؛ او همیشه سراغ درختی می‌رود که پر از آب، برگ‌های سبز و شیره حیات است.

در روابط انسانی هم دقیقاً همین اتفاق می‌افتد. کسی که بازی روانی راه می‌اندازد، به دنبال یک منبعِ غنی از انرژی، توجه، وجدان و احساس مسئولیت می‌گردد تا بتواند از آن تغذیه کند. بنابراین، اگر شما مدام قربانی بازی‌های روانی می‌شوید، به این دلیل نیست که آدم ضعیفی هستید؛ بلکه به این دلیل است که یک منبعِ باارزش از عشق و مسئولیت‌پذیری هستید که متأسفانه بلد نیستید دور خودتان مرز بکشید.

۴ ویژگی طلایی که شما را به طعمه بازی‌های روانی تبدیل می‌کند

بر اساس تجربیات بالینی در اتاق درمان دکتر مریم حناسابزاده، قربانیان این بازی‌ها معمولاً ۴ ویژگی مشترک دارند:

۱. همدلی بیش از حد یا «سندروم ناجی»

تعریف ساده: شما دوست دارید همه را نجات دهید، حال همه را خوب کنید و فکر می‌کنید اگر کسی ناراحت است، وظیفه شماست که خوشحالش کنید.
چطور از این ویژگی سوءاستفاده می‌شود؟ آدم سمی قشنگ این نقطه ضعف را می‌شناسد. او با کمی مظلوم‌نمایی، ناله کردن یا قهر کردن، دکمهٔ «همدلی» شما را فشار می‌دهد. شما هم برای اینکه او را از این وضعیت نجات دهید، سریع از حق خودتان می‌گذرید و باج عاطفی می‌دهید.

۲. عذاب‌وجدانِ همیشگی (احساس مسئولیت افراطی)

تعریف ساده: در هر اتفاق ناگواری، اولین متهم ذهن شما، خودتان هستید! مدام فکر می‌کنید: «لابد من مقصر بودم»، «لابد لحنم بد بود»، «لابد باید بیشتر درک می‌کردم».
چطور از این ویژگی سوءاستفاده می‌شود؟ بازیگرِ روانی عاشق این ویژگی شماست! او هر اشتباهی که بکند (حتی خیانت یا پنهان‌کاری)، با فرمولِ «فرار به جلو» کاری می‌کند که شما به خاطر شک کردنتان، تا صبح عذاب‌وجدان بگیرید و از او عذرخواهی کنید!

۳. ترس شدید از رها شدن و تنهایی

تعریف ساده: فکر می‌کنید اگر این آدم از زندگی شما برود، دیگر هرگز نمی‌توانید خوشبخت شوید، یا اینکه تنهایی برای شما معادل مرگ عاطفی است.
چطور از این ویژگی سوءاستفاده می‌شود؟ طرف مقابل با ابزارهای تهدید پنهان مثل «سکوت‌های چند روزه»، «غیب شدن‌های ناگهانی» یا جملاتی مثل «من همینم، می‌خوای بخواه نمی‌خوای برو»، ترسِ رها شدن را در دل شما زنده نگه می‌دارد تا شما همیشه مطیع و فرمان‌بردار باقی بمانید.

۴. نداشتنِ «مرز» و ناتوانی در «نه» گفتن

تعریف ساده: برای اینکه دیگران از دست شما ناراحت نشوند، به هر خواسته نامعقولی جواب مثبت می‌دهید و ترجیح می‌دهید خودتان آسیب ببینید اما بقیه را نرنجانید.
چطور از این ویژگی سوءاستفاده می‌شود؟ وقتی مرزی نداشته باشید، پارتنر شما ذره‌ذره قلمرو شخصی شما، ارزش‌هایتان و حتی آرامش ذهنتان را فتح می‌کند، بدون اینکه شما اعتراضی کنید.

آیا داشتن این ویژگی‌ها جرم است؟ (امیدواری بزرگ)

شاید بپرسید: «یعنی مهربان بودن، مسئولیت‌پذیری و همدلی ویژگی‌های بدی هستند؟»

به هیچ وجه! این ویژگی‌ها فوق‌العاده زیبا و ارزشمند هستند.

رابطه شما مثل یک لیوان آب زلال و شیرین است که به خاطر این ویژگی‌های خوبتان، بسیار گواراست. اما وقتی مرزگذاری بلد نباشید، درست مثل این است که درِ این لیوان آب را باز گذاشته‌اید و اجازه داده‌اید هر کسی چند قطره سم یا جوهر سیاه درون آن بریزد و کل آب را مسموم کند.

راه حل این نیست که مهربانی را کنار بگذارید و تبدیل به یک آدم سنگدل شوید! راه حل این است که یاد بگیرید چطور دورِ این آبِ گوارا یک حصارِ محکم بکشید تا هیچ دستِ آلوده‌ای نتواند آن را کدر کند. به این کار می‌گویند «بهداشت مرزها». شما می‌توانید رابطه مسموم شده‌تان را سم‌زدایی کنید و صمیمیتِ واقعی را دوباره به جریان بیندازید.

چطور از یک «قربانیِ بی‌دفاع» به یک «آدمِ مقتدر» تبدیل شویم؟

تنها راه رهایی از این تله‌های تکراری، ارتقای سطح آگاهی و یادگیریِ فرمول‌های بازی است. شما تا زمانی که ندانید در کدام نقشه قرار گرفته‌اید، نمی‌توانید پاتک بزنید.

یادگیری این قواعد و پاتک‌ها به شما کمک می‌کند که بدون دعوا، داد و بیداد یا تمام کردنِ رابطه‌ای که دوستش دارید، به بازی‌های پنهان پایان دهید و طرف مقابل را وادار کنید که با بخشِ بالغِ شما گفتگو کند.

ما در دوره آموزشی و کاربردی دارک گیمز (Dark Games) به شما فرمول‌های دقیقی یاد می‌دهیم تا:

ریشه‌های درونیِ قربانی شدنِ خودتان (مثل تله رهاشدگی یا مهرطلبی) را بشناسید و درمان کنید.
سناریوهای پنهان بازیگران روانی را بلافاصله شناسایی کنید.
یاد بگیرید چطور بدون باج دادنِ عاطفی و با حفظِ مرزهای شخصی، عشق و صمیمیتِ واقعی را در رابطه بسازید.

دیگر اجازه ندهید وجدانِ بیدار و قلبِ مهربانتان، ابزارِ بازی‌های تاریک دیگران شود. شما شایسته یک رابطه شفاف و پر از آرامش هستید.

برای شرکت در دوره دارک گیمز و شروع سم‌زدایی تخصصی رابطه‌تان، همین حالا کلیک کنید.

+ − چرا من همیشه توی رابطه‌هام قربانی می‌شم؟ مگه من چه گناهی کردم؟

این سوالی که خیلیا می‌پرسن. جالب اینجاست که اصلاً به خاطر ضعیف بودنت نیست. برعکس، کسی که بازی روانی راه می‌ندازه، به دنبال یه منبعِ غنی از انرژی، توجه و وجدان می‌گرده. اون سراغ آدم‌های قوی، مهربون و باوجدان می‌ره. مثل پشه‌ای که به جای درخت خشکیده، سراغ درخت پُر از شیره و آب می‌ره. تو قربانی می‌شی چون بلد نیستی دور این ویژگی‌های خوبت مرز بکشی، نه چون ضعیفی.

+ − چرا من همیشه باید کوتاه بیام و عذاب‌وجدان داشته باشم؟

دلیلش چهار تا ویژگی شخصیتیه که توی وجودته. اول همدلی بیش از حد که دوست داری همه رو نجات بدی. دوم عذاب‌وجدانِ همیشگی که توی هر اتفاق ناگواری اول خودتو متهم می‌کنی. سوم ترس شدید از رها شدن و تنهایی. چهارم نداشتن مرز و ناتوانی در «نه» گفتن. آدم سمی این چهار تا نقطه رو دقیقاً می‌شناسه و ازشون سوءاستفاده می‌کنه. هر بار که تو باج عاطفی می‌دی، اون قوی‌تر می‌شه.

+ − چطور یه آدم سمی از همدلیِ بیش از حد من سوءاستفاده می‌کنه؟

آدم سمی می‌دونه که تو طاقت ناراحتی دیگران رو نداری. برای همین با یه ذره مظلوم‌نمایی، ناله کردن یا قهر کردن، دکمهٔ همدلی‌ات رو فشار می‌ده. تو هم برای اینکه اون رو از این وضعیت نجات بدی، سریع از حق خودت می‌ذری و باج عاطفی می‌دی. مثلاً همون موقعی که مچش رو می‌گیری، یهو مظلوم‌نمایی می‌کنه و تو به جای پیگیری موضوع، می‌ری التماس که ناراحت نباشه.

+ − چرا من همیشه فکر می‌کنم تقصیر خودمه؟

این همون عذاب‌وجدانِ همیشگی یا احساس مسئولیت افراطیه. توی هر اتفاقی، اولین متهم ذهنت خودتی. مدام فکر می‌کنی «لابد لحنم بد بود»، «لابد باید بیشتر درک می‌کردم». آدم سمی عاشق این ویژگیته! اون هر اشتباهی که بکنه، با فرمول فرار به جلو کاری می‌کنه که تو به خاطر شک کردنت، تا صبح عذاب‌وجدان بگیری و ازش عذرخواهی کنی. در حالی که اون اشتباه کرده، ولی تو می‌شی مقصر.

+ − چرا با اینکه می‌دونم این رابطه برام خوب نیست، ولی نمی‌تونم رهاش کنم؟

چون ترس شدیدی از رها شدن و تنهایی داری. فکر می‌کنی اگر این آدم از زندگیت بره، دیگه هیچ‌وقت نمی‌تونی خوشبخت بشی یا تنهایی برات معادل مرگ عاطفیه. طرف مقابل هم این رو خوب می‌دونه. با سکوت‌های چند روزه، غیب شدن‌های ناگهانی یا جملاتی مثل «من همینم، می‌خوای بخواه نمی‌خوای برو»، ترسِ رها شدن رو توی دلت زنده نگه می‌داره تا همیشه مطیع و فرمان‌بردار بمونی.

+ − چطور می‌تونم بدون اینکه سنگدل بشم، جلوی سوءاستفاده رو بگیرم؟

راه حل این نیست که مهربونی رو کنار بذاری. راه حل اینه که یاد بگیری دور ویژگی‌های خوبت یه حصار محکم بکشی. به این می‌گن بهداشت مرزها. باید بدون دعوا و داد و بیداد، یاد بگیری «نه» بگی و مرزهای شخصیت رو حفظ کنی. وقتی مرز داشته باشی، طرف مقابل دیگه نمی‌تونه ذره‌ذره قلمرو شخصیت، ارزش‌هات و آرامش ذهنت رو فتح کنه.

+ − چطور می‌تونم از یه قربانیِ بی‌دفاع تبدیل به یه آدم مقتدر بشم؟

تنها راه رهایی، ارتقای سطح آگاهی و یادگیری فرمول‌های بازی‌های روانیه. تا وقتی ندونی توی چه نقشه‌ای گرفتار شدی، نمی‌تونی پاتک بزنی. باید ریشه‌های درونی قربانی شدنت رو بشناسی، سناریوهای پنهان بازیگران روانی رو بلافاصله تشخیص بدی و یاد بگیری چطور بدون باج دادن عاطفی، عشق و صمیمیتِ واقعی رو توی رابطه بسازی. با این کار، دیگه اجازه نمی‌دی وجدانِ بیدار و قلبِ مهربونت، ابزار بازی‌های تاریک دیگران بشه.

بخش نظرات

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ

همین الان می‌تونی برای دریافت یه مشاوره تخصصی اقدام کنی!

سلام، من دکتر مریم حناساب‌زاده هستم؛ روان‌شناس و متخصص زوج‌درمانی. شما نیاز دارید در کوتاه ترین زمان، تغییرات واقعی و ماندگار را تجربه کنید؛ روانشناسی فاخر با تلفیق علم، تجربه و تکنیک های تضمینی، شما رو به همین نقطه میرساند.

👥 مشاوره فردی و زوجی 💬 جلسات آنلاین و حضوری 💡 تمرکز روی بهبود ارتباط، حل تعارض و رشد مشترک

دیگر پست‌ها

دوره‌های دکتر حناساب‌زاده

زن قهرمان

دوره ViP آروماتیک

دارک گیمز

من ارزشمند

من قدرتمند

آخرین مقالات دکتر حناساب‌زاده

ریشه‌های کودکیِ بازی‌های روانی؛ چطور طرحواره‌های قدیمی فرمانِ رابطه امروزت رو دست می‌گیرن؟

چرا پارتنرم سرد و گرم می‌شود؟ کالبدشکافی مکانیسم اعتیاد به رابطه عاطفی بلاتکلیف

چرا همسرم فکر می‌کنه همیشه حق با اونه؟ | رمزگشایی از بازی روانی «بی‌نقصِ حق‌به‌جانب»

بازیِ مقایسه و بی‌ارزش‌سازی پنهان (Moving the Goalposts)وقتی هرچقدر می‌دوی باز هم کافی نیستی